Een mens maakt zorgvuldig plannen. Ons plan was uit een volgend nest van Boyfriend een jonge reu aan te houden. Strak plan, zou ik zeggen, ware het niet dat plannen soms (onverwacht ?) wijzigen.

Toen de fokster van Boyfriend een weekend weg moest en ze geen puppysitter vond, hebben wij, bewust van het risico, positief geantwoord op de vraag of de kleine “Daniel” misschien een weekendje mocht komen. Het zou een proefritje worden om te weten hoe onze bestaande roedel op de aanwezigheid van een speelse whippetkleuter zou reageren.

De introductie verliep vlekkeloos, Mmugshot en Preston waren gelijk gecharmeerd van het knulletje. Maar Boyfriend wist precies niet goed wat hij ermee moest in het begin. Boyfriend kennende, wisten we dat dit in de komende dagen zou bijdraaien.

Een blinde ziet het aankomen van ver, om een lang verhaal kort te maken : de puppy blijft !

We vonden het nogal raar om Daniel terug af te staan, we hadden inmiddels het delicaatste al achter de rug, een eerste nacht, twee dagen meedraaien in de roedel, waarom niet ? Kris bood mij Daniel aan als vroegtijdig verjaardagcadeau voor mij en wie ben ik om daar “nee” tegen te zeggen.

De roepnaam Daniel bekte echter niet zo goed in het Westvlaams (Dajjel, weetjewel ??), dus hebben we fonetisch een roepnaam gezocht en zijn we bij Alfie uitgekomen.